Οι κιρσοί της λεκάνης είναι πλέον μια κοινή ασθένεια που επηρεάζει πολλές γυναίκες μεταξύ 25 και 40 ετών. Διαφορετικά, η κατάσταση ονομάζεται σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου ή σύνδρομο πυελικής φλεβικής συμφόρησης. Η αιτία αυτού του προβλήματος είναι η αντίστροφη ροή αίματος μέσω της φλέβας των ωοθηκών, η οποία συμβαίνει λόγω της συμπίεσης των αγγείων. Δηλαδή, η φλεβική διάταση των φλεβών της λεκάνης είναι μια ασθένεια που σχετίζεται άμεσα με τη μείωση της ελαστικότητας του φλεβικού τοιχώματος.
Πολλοί γιατροί θεωρούν ότι αυτή η παθολογία είναι κάτι εξωτικό και κάνουν μια τέτοια διάγνωση εξαιρετικά σπάνια. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η παθολογία μπορεί να εκδηλωθεί με διαφορετικά συμπτώματα και πάντα επικρατεί ένα σύνδρομο έντονου πόνου. Για το λόγο αυτό, οι περισσότεροι ειδικοί μπερδεύουν τους κιρσούς των πυελικών οργάνων με διάφορες ορμονικές ή γυναικολογικές παθήσεις φλεγμονώδους φύσης. Ωστόσο, ακριβώς από την έγκαιρη διάγνωση των κιρσών της λεκάνης εξαρτάται η ποιότητα ζωής της γυναίκας και η πιθανότητα να τεκνοποιήσει στο μέλλον. Γιατί εμφανίζεται αυτή η ασθένεια, ποια συμπτώματα εμφανίζονται και πώς να αντιμετωπίσετε τους κιρσούς της πυέλου; Θα μιλήσουμε για όλα αυτά σε αυτό το άρθρο.
Χαρακτηριστικά της ανάπτυξης κιρσών της λεκάνης
Ένα φαινόμενο όπως οι κιρσοί των ωοθηκών και της μήτρας είναι γνωστό εδώ και καιρό στην ιατρική. Αυτή η ασθένεια εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του '80 και δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή μέχρι σήμερα. Και κάθε χρόνο τα κρούσματα αυτής της παθολογίας γίνονται πιο συνηθισμένα, αφού ο τρόπος ζωής των περισσότερων ανθρώπων έχει αλλάξει κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν καθιστική ζωή και ακολουθούν έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής. Ο μηχανισμός ανάπτυξης των κιρσών της λεκάνης πυροδοτείται από διάφορες ορμονικές αλλαγές, καθώς και από την αυξανόμενη πίεση της μήτρας στα αγγεία της λεκάνης, που συνήθως παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Υπάρχει απόφραξη των πυελικών αγγείων, η οποία οδηγεί στην ανάπτυξη της νόσου.
Ο αλγόριθμος για την ανάπτυξη της παθολογίας έχει ως εξής:
- Το αγγειακό σύστημα της μικρής λεκάνης είναι αρκετά περίπλοκο και αποτελείται από μεγάλα αγγεία, τα οποία με τη σειρά τους χωρίζονται σε μικρότερες φλέβες. Επιπλέον, η δομή της λεκάνης είναι κάπως διαφορετική στις γυναίκες και στους άνδρες, γεγονός που εξηγεί την εμφάνιση αυτής της ασθένειας κυρίως στις γυναίκες.
- Παρατηρείται συμπίεση των αιμοφόρων αγγείων, καθώς και απόφραξη των φλεβών, με αποτέλεσμα να αλλάζει ο τόνος των αγγειακών τοιχωμάτων και να διαταράσσεται η ροή του αίματος από τις βαθιές φλέβες της λεκάνης.
- Λόγω δυσλειτουργίας, οι φλέβες της λεκάνης δεν μπορούν να εκτελέσουν σωστά τις λειτουργίες τους. Αυτό οδηγεί σε εξέλιξη της ανεπάρκειας της φλεβικής βαλβίδας.
- Τα πυελικά αγγεία φράζουν, γεγονός που οδηγεί στην ανάπτυξη κιρσών στη μικρή λεκάνη.
Σε αντίθεση με τους κιρσούς των ποδιών, που σχετίζονται με διόγκωση των φλεβών στα κάτω άκρα, οι κιρσοί της λεκάνης στις γυναίκες περνούν απαρατήρητες επειδή επηρεάζονται οι φλέβες που βρίσκονται βαθιά στη λεκάνη. Ως εκ τούτου, πολλές γυναίκες μπορεί να μην υποψιάζονται καν ότι πάσχουν από αυτή την παθολογία. Ωστόσο, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις υπάρχει ένα βασικό σύμπτωμα που υποδηλώνει την παρουσία προβλήματος. Και αυτό το σύμπτωμα είναι πόνος που χαρακτηρίζεται από ένταση και διάρκεια, που συνήθως παρατηρείται πριν από τις κρίσιμες ημέρες ή μετά από έντονη σωματική καταπόνηση.
Αιτίες ανάπτυξης συνδρόμου πυελικής φλεβικής συμφόρησης
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η ασθένεια εμφανίζεται κυρίως λόγω αλλαγών στα επίπεδα ορμονών. Και οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία είναι πιο ευαίσθητες στην ανάπτυξη αυτής της παθολογικής διαδικασίας. Τα έγκυα κορίτσια και οι γυναίκες που εργάζονται σε δύσκολες σωματικές συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε κιρσούς στην περιοχή της πυέλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτός ο τύπος κιρσών μπορεί να αναπτυχθεί στην εφηβεία, η οποία συνοδεύεται επίσης από αλλαγές στα ορμονικά επίπεδα.
Η πιο κοινή αιτία της νόσου είναι η εγκυμοσύνη.
Ωστόσο, σε αντίθεση με την πορεία της νόσου στην ενήλικη ζωή, η παθολογία σε αυτή την περίπτωση είναι ασυμπτωματική. Και το μόνο που θα σας ενημερώσει ότι υπάρχει πρόβλημα είναι η αύξηση των κολπικών εκκρίσεων. Δηλαδή, μπορούμε να πούμε ότι οι κύριοι λόγοι για την ανάπτυξη κιρσών της λεκάνης είναι οι ορμονικές αλλαγές στο σώμα και η εγκυμοσύνη. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι λόγοι για την ανάπτυξη της νόσου:
- συγγενής δυσπλασία συνδετικού ιστού. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται στο 30% των ανθρώπων και χαρακτηρίζεται από λέπτυνση και καμπυλότητα των φλεβών και αδυναμία των φλεβικών βαλβίδων.
- δύσκολες ή πολλαπλές γεννήσεις. Διάφορες επιπλοκές κατά τη διαδικασία του τοκετού ή τη γέννηση ενός μεγάλου εμβρύου οδηγούν σε διακοπή της εκροής αίματος στις φλέβες της μικρής λεκάνης.
- Εγκυμοσύνη με πολλαπλά έμβρυα ταυτόχρονα. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη πίεση στο σώμα, ειδικά στα πυελικά αγγεία.
- ορισμένες γυναικολογικές παθήσεις?
- Μακροχρόνια χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών.
- θεραπεία με ορμονικά φάρμακα.
- Ανάστροφη κάμψη της μήτρας.
Υπάρχουν επίσης οι ακόλουθοι παράγοντες που προκαλούν την ανάπτυξη κιρσών στην περιοχή της πυέλου:
- Έντονο σωματικό στρες, όπως Β. συνεχής άρση βαρέων βαρών.
- Όρθια ή καθιστή εργασία.
- καθιστικός τρόπος ζωής?
- αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων?
- σεξουαλικές δυσλειτουργίες, όπως Β. έλλειψη οργασμών.
- συχνή χρήση διακοπτόμενης σεξουαλικής επαφής.
Ωστόσο, η πιο κοινή αιτία ανάπτυξης παθολογίας εξακολουθεί να είναι η εγκυμοσύνη. Σε αυτό το στάδιο της ζωής, σχεδόν το 30% των γυναικών πάσχουν από σύνδρομο χρόνιου πυελικού πόνου. Βασικά, τα συμπτώματα της νόσου αρχίζουν να εμφανίζονται μετά την 8η εβδομάδα της εγκυμοσύνης.
Ταξινόμηση της νόσου
Ανάλογα με τη φύση της πορείας, οι κιρσοί της μικρής λεκάνης μπορεί να έχουν δύο μορφές:
- Κιρσοί του περίνεου και των εξωτερικών γεννητικών οργάνων. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κιρσοί μπορεί να εξαπλωθούν στο εσωτερικό του μηρού.
- σύνδρομο πυελικής φλεβικής συμφόρησης.
Αυτή η ταξινόμηση δεν χρησιμοποιείται ευρέως στην ιατρική επειδή και οι δύο μορφές εμφανίζονται ταυτόχρονα ως αποτέλεσμα η μία της άλλης. Οι διεσταλμένες φλέβες του αιδοίου παρατηρούνται συχνά σε έγκυες γυναίκες και στις περισσότερες περιπτώσεις η παθολογία εξαφανίζεται από μόνη της μετά τον τοκετό, αλλά όχι πάντα. Ανάλογα με το μέγεθος των κατεστραμμένων φλεβών και τη θέση της παθολογίας, διακρίνονται 3 μοίρες:
- πρώτου βαθμού. Η κατεστραμμένη φλέβα φτάνει σε μέγιστη διάμετρο τα 5 mm, εντοπίζεται σε οποιοδήποτε φλεβικό πλέγμα της μικρής λεκάνης και χαρακτηρίζεται από μια πορεία αιμοφόρων αγγείων σε σχήμα τιρμπουσόν.
- δεύτερου βαθμού. Η διάμετρος της φλέβας μπορεί να είναι 6 έως 10 mm και συνήθως παρατηρείται στη γενική μορφή κιρσών που εντοπίζονται στις ωοθήκες ή τη μήτρα.
- τρίτου βαθμού. Η κατεστραμμένη φλέβα έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 10 mm με πλήρη κιρσοκήλη ή κύρια εντόπιση.
Ανάλογα με τον βαθμό ανάπτυξης της νόσου, επιλέγεται η κατάλληλη μέθοδος θεραπείας. Για τους κιρσούς της πυέλου πρώτου και δεύτερου βαθμού, ο γιατρός συνήθως συνταγογραφεί συντηρητική θεραπεία, η οποία αποτελείται από αλλαγές στον τρόπο ζωής, ειδικές ασκήσεις και λήψη φαρμάκων. Ωστόσο, το τρίτο στάδιο της παθολογίας μπορεί να θεραπευτεί μόνο με χειρουργική επέμβαση.
Συμπτώματα κιρσών στην περιοχή της πυέλου
Μια ασθένεια όπως οι κιρσοί της πυέλου, τα συμπτώματα της οποίας είναι ποικίλα, συχνά συγκαλύπτεται ως άλλες ασθένειες του αναπαραγωγικού συστήματος. Το κύριο σημάδι της παθολογίας είναι ο έντονος πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα, ο οποίος εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο και μπορεί να ακτινοβολεί στην οσφυϊκή περιοχή ή στο περίνεο. Επιπλέον, ο πόνος συνήθως συνοδεύεται από μια άσκοπη βλεννώδη απόρριψη από τον κόλπο, η οποία αυξάνεται στη δεύτερη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου.
Συμπτώματα: έντονος, διαπεραστικός πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς πριν και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
Εάν υπάρχουν κιρσοί στην περιοχή της πυέλου, τα συμπτώματα μπορεί επίσης να είναι τα εξής:
- έντονο μαχαίρι πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα πριν και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.
- αυξημένη ευαισθησία του περινέου και του κόλπου.
- παρατυπίες εμμήνου ρύσεως?
- Αίσθημα βάρους στη λεκάνη όταν στέκεστε για πολλή ώρα.
- κνησμός και δυσφορία στην περιοχή του αιδοίου.
- η παρουσία διογκωμένων φλεβών και φλεβών αράχνης στο περίνεο, χαρακτηριστικό των κιρσών.
- δυσάρεστες αισθήσεις, δυσφορία κατά τη διάρκεια της οικειότητας.
Μπορεί επίσης να υπάρχουν προβλήματα με τον τοκετό και προβλήματα με την ούρηση, όπως αυξημένη ούρηση. Και με μια μορφή της νόσου όπως οι κιρσοί των γεννητικών οργάνων, μπορεί να εμφανιστεί αιμορραγία και οξεία θρομβοφλεβίτιδα των φλεβών του περινέου. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι είτε ήπια είτε σοβαρά και μπορεί να παρατηρηθεί είτε ένα σύμπτωμα είτε ένα σύμπλεγμα συμπτωμάτων. Αυτό καθιστά δύσκολη τη διάγνωση ενός φαινομένου όπως οι κιρσοί των πυελικών οργάνων στις γυναίκες.
Συνέπειες κιρσών στη λεκάνη
Αυτός ο τύπος κιρσών δεν είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη ασθένεια. Και η έγκαιρη διάγνωση της παθολογίας σάς επιτρέπει να εξαλείψετε γρήγορα το δυσάρεστο φαινόμενο με τη βοήθεια σωστά επιλεγμένης θεραπείας. Ωστόσο, είναι συνήθως αρκετά δύσκολο να εντοπιστεί έγκαιρα η ασθένεια και πολλές γυναίκες ζουν με αυτό το πρόβλημα χωρίς καν να το γνωρίζουν. Και καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι ακόλουθες σοβαρές επιπλοκές αρχίζουν να αναπτύσσονται στο σώμα:
- δυσλειτουργία του αναπαραγωγικού συστήματος που οδηγεί σε στειρότητα.
- νευρασθένεια ως αποτέλεσμα του συνδρόμου πόνου.
- Φόβος οικειότητας λόγω συνεχούς πόνου κατά τη σεξουαλική επαφή.
- Φλεγμονή της μήτρας και των εξαρτημάτων της.
- ασθένειες της ουροδόχου κύστης?
- Αιμορραγία της μήτρας.
Οι κιρσοί της λεκάνης στις γυναίκες, χωρίς την κατάλληλη θεραπεία, συνεχίζουν να αναπτύσσονται και να εξαπλώνονται σε γειτονικά όργανα και μέρη του σώματος. Και στο 5% των περιπτώσεων υπάρχει κίνδυνος φλεβικής θρόμβωσης και πνευμονικής εμβολής, που είναι θανατηφόρα νοσήματα.
Διάγνωση και θεραπεία κιρσών στην περιοχή της πυέλου
Λόγω της γενικότητας των συμπτωμάτων και του εντοπισμού των συμπτωμάτων της νόσου, οι κιρσοί της λεκάνης είναι αρκετά δύσκολο να διαγνωστούν. Και μόλις πριν από 20 χρόνια, η σωστή διάγνωση γινόταν μόνο στο 2% των περιπτώσεων. Η λανθασμένη διάγνωση του προβλήματος μερικές φορές οδηγούσε ακόμη και στην αφαίρεση της μήτρας, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με τη χρήση σύγχρονου διαγνωστικού εξοπλισμού. Σήμερα, για να γίνει σωστή διάγνωση, πραγματοποιείται ολοκληρωμένη εξέταση με τη συμμετοχή γυναικολόγου και φλεβολόγου.
Μια δημοφιλής μορφή θεραπείας για τη νόσο είναι η λαπαροσκόπηση.
Σήμερα, μετά από ενδελεχή συνέντευξη και εξέταση του ασθενούς, ο γιατρός συνταγογραφεί τις πιο ακριβείς μεθόδους για τη διάγνωση των κιρσών της πυέλου:
- λαπαροσκόπηση?
- Φλεβογραφία;
- Dopplerography αιμοφόρων αγγείων;
- Υπερηχογράφημα του φλεβικού συστήματος;
- επιλεκτική ωοθηκογραφία;
- Αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία;
- Ποικιλογραφία.
Ο γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει πρόσθετες εξετάσεις, όπως εξετάσεις αίματος και ακτινογραφίες, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν στην ακριβέστερη εκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς. Μετά από ακριβή διάγνωση, ο γιατρός επιλέγει την καταλληλότερη θεραπεία, σκοπός της οποίας είναι:
- ομαλοποίηση του αγγειακού τόνου.
- βελτίωση της παροχής αίματος στους ιστούς.
- εξάλειψη των συμπτωμάτων?
- Πρόληψη της ανάπτυξης συμφόρησης και διαφόρων επιπλοκών.
Η θεραπεία των κιρσών των πυελικών φλεβών πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και μπορεί να περιλαμβάνει φαρμακευτική και βασική θεραπεία, χειρουργική επέμβαση, καθώς και θεραπεία με λαϊκές θεραπείες. Η βασική θεραπεία της νόσου περιλαμβάνει:
- τακτικές θεραπευτικές ασκήσεις.
- ειδική δίαιτα?
- ντους αντίθεσης?
- Φορώντας ειδικά εσώρουχα.
Θα πρέπει επίσης να αναθεωρήσετε την καθημερινή σας ρουτίνα εάν είναι απαραίτητο. Εάν η αιτία της ανάπτυξης των κιρσών είναι το σωματικό στρες λόγω του ειδικού τύπου εργασίας, πρέπει να μεταβείτε σε ευκολότερη εργασία. Η φαρμακευτική θεραπεία για κιρσούς στην περιοχή της πυέλου συνίσταται στη λήψη των ακόλουθων φαρμάκων:
- φλεβοτονική?
- εντεροροφητικά;
- αντιοξειδωτικά?
- phleboprotectors;
- ορμονικά φάρμακα.
Η χειρουργική επέμβαση συνταγογραφείται μόνο στο προχωρημένο στάδιο των κιρσών, όταν η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική ή το σύνδρομο πόνου δεν μπορεί να εξαλειφθεί. Ο γιατρός μπορεί να συστήσει τη χρήση φυτικών θεραπειών που περιέχουν μεταξύ άλλων πικραλίδα, ιπποκάστανο ή chaga.